Itsasotik urrun

Esnatzen naizenean urrun

behar ez nauen itsasotik

zerbait falta zait etorkizunean

eta leihoan eta aurpegian

 

nik badakit itsasoa

heriotza bezain betierekoa dela

 

ahanzturaren itsasoa talamo bat bezalakoa da

zelai geldi edo astindua

hodei olatuen zerubaxua

infinituaren zirriborroa

 

Nik badakit itsasoa

isiltasuna bezain zekena dela

 

Lo geratzen naizenean urrun

gesal kaioetatik

amesten dut itsasoak arre besarkatzen nauela

eta bere erraietan abandonatzen nauela

 

nik badakit itsasoa erantzuna dela

inori ez   ezeri ez

 

Mario Benedetti

 

 

This entry was posted in Komunitatea. Bookmark the permalink.

Comments are closed.