Hemengoa ez da betiko

Ez zaituztet gogaitu nahi, baina
gogora ezazue hil-beharra.
Gaitz gaberik gabiltzanetik
heriotzari atzea emanda
bizi garela esan daiteke.
Ordea, gure sortzetik bertatik
onartu beharreko laguna da,
zeren eta egoera honetan
ez baitago inmunitaterik.
Gauden lekuan gaudela ere,
gorputza badoa gainbehera.
Une horretarako prestaturik
egon beharko ginateke beti,
behintzat, beldurra galdu dezagun.
Bizitzak, gizakion ondasunik
kutunena izanik ere, muga
ezartzen dio askatasunari,
hiltzeko dugun arriskuagatik.
Norberak nolanahi ulertzen du
ezezaguna denaren zentzua.
Sineskerak bazterrean utzirik,
bukaerak Egia dakarkigu.
Nahi nuke luzaroan iraun
azken arnasa eman aurretik.
Oraingoz eskura dauzkadan
atsegin oroz gozatuko naiz,
orduraino, zorionez beterik.

This entry was posted in Komunitatea. Bookmark the permalink.

Comments are closed.